dinsdag 28 februari 2017

Energie staat

Gisteren kuierde ik naar werk met ongeveer 25 km/u over een stadsfietspad. Het regende en waaide behoorlijk en dan zie ik niet zoveel door het viziertje en wil ook niet teveel regen en harde koude wind in mijn gezicht door hem tever open te doen. En bovendien wil ik niet alsnog nat worden van het zweten, het voertuigje weegt met mij en mijn werkbagage erin zomaar 150 kilo en transpiratie komt snel bij het jezelf ophijsen tegen een fietsbrug van 5 meter hoog en daarvan staan er enkele op mijn route.

Maar buiten dat constateerde ik dat het best te doen is, zonder auto in dergelijk weer. De weersbescherming is niet volledig, maar best redelijk. Die paar spatjes in je gezicht...kan op zo'n afstandje misschein zelfs worden betitelt als "verfrissend"

Totdat er een snorfiets langs kwam met veel hogere snelheid. Overduidelijk opgevoerd gezien ik al 25 km/u reed. Vieze 2 takt stank vulde mijn Quest. Dat was overduidelijk nog zo'n oude olieverbrander die in veel steden niet meer toegestaan zijn.

Maar met dergelijk rijgewicht en lage snelheid bevind ik mij in een energie staat die niet makkelijk te wijzigen is. Dat heb ik ook vaak meegemaakt bij het plotseling gewaar worden van naderende racefietsers, en het meest memorabel Erwin in een CV wedstrijd. Als ik wordt verrast kan ik niet reageren met versnellen om te voorkomen dat ik wordt ingehaald. Dat is misschien een nadeel van een glasvezel Quest ( en bepakking )  Zelfs terugschakelen en fors trappen heeft dan weinig zin. De Quest lijkt daarmee wel een beetje op mijn 2300 kg wegende SUV, rechts inhalende idioten de pas af snijden door mee te versnellen kan ik vergeten, ondanks de 3.5 liter V6.

Even later bij een stoplicht lacht hij me uit...of toe, geen idee. Hij heeft een regenpak aan en regent mooi nat dus ik zou kunnen terug lachen. Maar ik besluit hem een "lesje te leren"  namelijk dat mijn Quest geen maximum bereik van een gashendel heeft. We trekken op en natuurlijk is hij iets sneller weg maar het gat wordt snel kleiner ( bah wat een vieze uitlaatgas ! ) en niet veel later passeer ik hem met zeker 15 km/u snelheidsverschil, een uithaal naar 48 km/u en dat op Marathons en een beton tegelfietpad....hij had me kennelijk "boos" genoeg gemaakt. Klein detail...wel midden in het centrum van de stad !

Maar de Quest weegt natuurlijk nog altijd ~150 kg, wat is dan het verschil dat ik ineens wel kan accelereren zodat ik scooters en brommers kan bijhouden  en vaak zelfs inhalen ? Het toerental waarmee ik trap moet fors omhoog !

Kennelijk kan ik niet veel vermogen leveren aan lage toeren - en langdurig snel rijden zoals de velomobiel wedstrijd rijders kan ik ook al niet  - maar wel kortdurend aan hoge toeren. Dit filmpje van 2 jaar geleden maakt dat duidelijk. Let op hoe de zware Quest maar met moeite snelheid lijkt te winnen totdat ~120 tpm wordt gehaald en de snelheids naald daarna zelfs met een sprongetjes omhoog gaat na schakelen...die je ook voelt in de Quest......DAAR zit dus het vermogen  !




Toch is er weer een nadeel bij die gekkigheid, hoewel voor mij zeer voldoening gevend.......je transpireert daarna als een paard en je bevestigd het beeld van een velomobiel als een zeer gevaarlijke fiets. ( 48 km/u op een fietspad in het centrum van de stad wordt waarschijnlijk niet gewaardeerd )


Nog eentje uit de oude doos, nu met een 45 km/u brommer :-))




3 opmerkingen:

  1. Maar toch, je ziet wat je gemoedstoestand voor invloed heeft op je maximumsnelheid!

    Groet

    Erwin en Tante Lies

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik kan idd niet zo goed presteren in mijn normale doen....dan ben ik veel te lui en gemakszuchtig :-))

      Verwijderen
  2. Vandaag in de beklimming op de Ketelbrug werd ik ingehaald door zo'n grote tractor die 50 km per uur rijdt. Hij nam best een redelijke voorsprong, maar in de afdaling kon ik hem met ruim 70 km per uur inhalen.

    BeantwoordenVerwijderen